Oud speelgoed

Oud speelgoed

Er staan twee afgekloven beren naast mijn bed.
De grijze eenoog die ik ervan verdacht
stormgeluiden te maken, die nacht, februari 1953.
De kleine gele bijna zonder vacht die met mijn broer
ziekenhuis in, ziekenhuis uit ging en door de nonnen
aldaar tot een engelrijk geloof werd bekeerd.

Elders in huis glanst het licht zacht op de kleine schedels
van de verveloze dinky toys, made by meccano,
slechts op hoofdlijnen vormbehoud tonend
na hun reis door vele lichtingen kinderhanden:
gewilde botsingen, tuimelingen van tafels,
overnachtingen in het gras.

Jong speelgoed helpt je aan de wereld te wennen.
Praatpaal, oefenmateriaal, miniatuur.
Later groeit het op afstand mee tot het oud speelgoed is,
dat niets anders meer wenst voor te stellen
dan zichzelf. Gemangeld en geblutst
helpt het je de wereld te ontwennen.